"51 jaar geleden kwam ik in dit huis wonen met mijn toenmalige man en twee zonen. Half twintig was ik. De huizen waren net gebouwd. Het was in die tijd een heel andere wijk. Iedereen hield alles keurig bij. Nu haalt niemand meer onkruid weg. In sommige straten is veel verloop. Maar ik wil geen klaagzang houden want ik woon hier met veel plezier.

“Vanuit hier fiets ik graag door het landelijk gebied richting Krommenie of naar Wormer”

In dit rijtje wonen de meesten vanaf het begin. De huizen zijn aardig en betaalbaar. Mooie ligging en redelijke achtertuin. Je bent overal dichtbij. Vanuit hier fiets ik graag door het landelijk gebied richting Krommenie of naar Wormer. Niet op een elektrische fiets, hoor. Als ik ver weg wil, dan gooi ik de vouwfiets achter in de auto. Ik ga graag naar de kust. Ook in de winter. Heerlijk wandelen op het strand en daarna koffie drinken of in Egmond een visje eten. Of op bezoek bij een vriendin in Bergen. Maar ik ga niet meer in het zand liggen zoals vroeger met mijn zonen. Dat is geweest.


Mijn twee zonen wonen allebei in Californië. Die wilden de wereld zien en Amerika beviel zo goed, dat ze daar zijn gebleven. Vliegangst houdt mij tegen om naar ze toe te gaan maar ze komen elk jaar hier naartoe. En ik heb mijn iPad waarmee ik met ze kan Facetimen en berichten sturen. Mijn zoon heeft mij overgehaald eentje aan te schaffen. Eerst was ik huiverig maar het opent een wereld voor je. Echt een toevoeging. Na een cursus bij buurthuis De Palmboom in Krommenie kom ik er echt mee uit de voeten. Ik ga ook graag op pad om schilderijen in galerieën te bekijken. Dat deed ik veel met mijn tweede man die er helaas niet meer is. Dan kochten we ook wel eens iets. Het is zo fijn als je iets ziet dat je oog streelt."